مسجدسلیمان خبر/ علی خوشکام: مسجدسلیمان امروز بیش از هر زمان دیگری به توجه، برنامهریزی و اقدام مؤثر نیاز دارد. شهر پیشگامی که نامش در تاریخ صنعت نفت جهان ثبت شده، اکنون در شرایطی قرار گرفته که آینده آن در گرو همدلی و مسئولیتپذیری همگان است. اینجا زمان سرزنش نیست، زمان آن است که دلایل عقبماندگی را با نگاهی عقلانی بررسی کرده و برای عبور از وضعیت موجود، ارادهای جمعی شکل گیرد.
حل ریشهای مسائل مسجدسلیمان نیازمند عزم ملی و مدیریتی جهادی است. شهری که سهم بزرگی در آبادانی ایران و حتی بسیاری از نقاط جهان داشته، امروز همچنان بر پهنهای غنی از نفت و گاز قرار دارد و میلیاردها بشکه ذخایر زیر پای مردم آن نهفته است. با وجود این ظرفیت بینظیر، سالهاست که شهر درگیر مشکلات ساختاری و مدیریتی است.
یکی از جدیترین چالشها، تأخیر و ناهماهنگی در طرح جابهجایی پنج منطقه آلوده است، طرحی که قرار بود بخشی از مشکلات شهر را حل کند اما خود به منشأ مشکلات جدید بدل شده است. از میان پنج هزار خانوار مشمول جابهجایی، تاکنون تنها حدود ۵۰۰ خانوار منتقل شدهاند و این بلاتکلیفی، آسیبهای اجتماعی و روانی فراوانی برای ساکنان به همراه داشته است.
وجود حدود ۱۵۰ چاه متروکه نفت در سطح شهر، از جمله در حیاط برخی مدارس، نمونهای از مشکلات زیرساختی پیچیده مسجدسلیمان است. همین وضعیت سبب شده حدود ۲۰ هزار ملک فاقد سند رسمی باشند و مالکان در وضعیت مبهم حقوقی قرار بگیرند. تعیین تکلیف مدیریت اراضی و رفع این سردرگمی، ضرورتی اجتنابناپذیر است.
از سوی دیگر، درههای روباز فاضلاب به طول تقریبی سه کیلومتر که محل تخلیه مستقیم فاضلاب شهری هستند، به بحرانی جدی در حوزه محیط زیست و سلامت شهروندان تبدیل شدهاند. نبود یک نهاد مسئول و تخصصی برای مدیریت فاضلاب در مسجدسلیمان، این وضعیت را تشدید کرده است.
انتشار گازهای مخرب در هوای شهر نیز موجب خسارت مستمر به وسایل خانگی مردم میشود. اکسید شدن تجهیزات و نیاز سالانه یا حتی چندباره به سرویس و شارژ کولرها و یخچالها، هزینههای سنگینی را به خانوادهها تحمیل کرده است.
در کنار مسائل زیرساختی، بیکاری جوانان از مهمترین دغدغههای شهر است. بسیاری از جوانان مسجدسلیمانی علیرغم دلبستگی به زادگاه خود، با کمبود فرصتهای شغلی و نبود فضاهای فرهنگی و تفریحی مواجهاند. کافی است در مرکز شهر قدم بزنیم تا ببینیم جوانان برای گذران وقت ناچارند گرد هم در خیابانها توقف کنند؛ چرا که از امکانات پایهای مانند پارکهای مجهز و سینما محروماند.
مسجدسلیمان شهری است با تاریخ، هویت و ظرفیتهایی کمنظیر. نگاه توسعهمحور به مسائل، همکاری بیندستگاهی و بهرهگیری درست از فرصتهای طبیعی و انسانی، میتواند این شهر را دوباره در مسیر شکوفایی قرار دهد. اکنون بیش از هر زمان دیگر لازم است به جای جستجو برای مقصر، با تحلیل درست مسائل و تصمیمگیری شجاعانه، راهکاری پایدار برای آینده مسجدسلیمان ترسیم کنیم.
اولین دیدگاه را شما بنویسید